Extranet

Przejdź do ekstranetu »

Newsletter

Subskrybuj newsletter PRS S.A. aby otrzymywać bieżące informacje

Usuń mój e-mail z listy subskrybentów

II półrocze 2001

Ważniejsze postanowienia IMO w II półroczu 2001 r.

W wykazie poniższym odnotowano wszystkie tzw. postanowienia końcowe nadesłane do Ośrodka ds. IMO do końca lutego 2002 r. Informacje o poprzednich wykazach postanowień znaleźć można w numerach 1 i 4 z lat 1994-2001. Kopie niżej wyszczególnionych rezolucji i okólników zamawiać można w Biurze Wydawnictw PRS, tel. 346 17 00 wewn. 372 lub faxem 431 20 69.

Rezolucje z 22 sesji Zgromadzenia IMO (19-30 listopada 2001 r.)

Stosownie do ustalonych od lat procedur pracy, co 2 lata, w IV kwartale roku nieparzystego odbywa się sesja najwyższego organu Międzynarodowej Organizacji Morskiej, Zgromadzenia, na której przedstawiciele Rządów Państw Członkowskich (obecnie 158), podejmują decyzje i uchwały zarówno o charakterze formalno-organizacyjnym (m.in. budżet, wybory, plany prac), jak również techniczno-wykonawczym, wynikającym z obowiązujących umów międzynarodowych, w tym przypadku konwencji morskich, których depozytariuszem jest Sekretarz Generalny IMO. Do tej drugiej grupy przynależą wytyczne szczegółowe (Guidelines, Measures to...), uzupełnienia, poprawki, interpretacje i zapisy uzgodnionych na sesji kierunków działań i zadań Administracji Morskich Państw Członkowskich.

Na ogół rangę rezolucji Zgromadzenia otrzymują na sesji ważniejsze zalecenia opublikowane uprzednio jako okólniki statutowych organów IMO (circulars), bądź projekty rezolucji (drafts), odnoszące do spraw wykraczających poza uregulowania dotychczasowe, sformalizowane w prawidłach obowiązujących konwencji.

Projekty takich rezolucji Zgromadzenia przygotowują Podkomitety i utworzone w nich Grupy Robocze, zatwierdza je następnie jeden ze zwierzchnich Komitetów (MSC, MEPC, LEG ) i uchwalone przez Zgromadzenie mają status zaleceń dla Rządów Państw Członkowskich, w praktyce oznaczać to powinno ujęcie treści takiej rezolucji w formułę prawną odpowiadającą systemowi prawno-admini-stracyjnemu danego państwa (np. ustawa, zarządzenie, norma, instrukcja, itp. ).

Niżej podajemy spis uchwalonych rezolucji; na ogół ich tytuły dokładnie odpowiadają zawartości treściowej, która była już niejednokrotnie omawiana na łamach BI, gdy postanowienia IMO sygnowane były jako okólniki (circulars) bądź jako uchwały organu szczebla niższego niż Zgromadzenie.

A.902(22) Mianowanie Sekretarza Generalnego.

A.903(22) Stosunki z organizacjami pozarządowymi.

A.904(22) Zaległości w składkach – kapitał obrotowy Organizacji.

A.905(22) Finanse Organizacji i sprawozdania audytorów.

A.906(22) Plan pracy i budżet na 22 okres finansowy 2002-2003 r.

A.907(22) Długoterminowy plan prac Organizacji do 2008 r.

A.908(22) Porozumienie w sprawie statusu pracowników zagranicznych Organizacji dotyczących przywilejów i immunitetów stałych przedstawicieli i kierowników wydziałów.

A.909(22) Polityka IMO – ustalenie linii działań i przedmiotów troski Organizacji.

A.910(22) Poprawki do Międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu, 1972.

A.911(22) Jednolite nazewnictwo w przywoływaniu postanowień IMO.
Treść tej bardzo ważnej dla interpretacji i stosowania przepisów rezolucji jest powtórzeniem okólnika MSC/Circ.930=MEPC/Circ.364, który bardzo szczegółowo został omówiony w Biuletynie Informacyjnym PRS z sierpnia 1999 (nr 4/221).

A.912(22) Przedstawianie samooceny administracji morskiej kraju bandery.
Rezolucja podsumowuje dotychczasowe wyniki oceny sprawności działań organów Administracji Morskiej wg postanowień A.847(20), A.739(18), A.789(19), MSC/Circ.954 i A.881(21). Ta ostatnia rezolucja zastępowana jest niniejszą, wzbogaconą o przejrzyste formularze ankietowe.

A.913(22) Znowelizowane wytyczne do wdrażania przez administracje morskie krajów członkowskich Kodeksu zarządzania bezpieczeństwem (ISM Code).
Jest to gruntownie znowelizowana rezolucja A.788(19) z 1995 r.; pełny tekst w języku polskim podano w nowym wydaniu Kodeksu ISM, Gdańsk 2001, wyd. PRS S.A.

A.914(22) Środki intensyfikacji wdrażania postanowień IMO przez państwa bandery.

A.915(22)Znowelizowana polityka morska i wymagania odnośnie do przyszłego światowego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS)

A.916(22) Wytyczne dot. zasad zapisów zdarzeń związanych z nawigacją.

A.917(22) Wytyczne użytkowania na statkach systemu automatycznej identyfikacji (AIS).
Prawidło V/19 w nowej redakcji rozdz. SOLAS: Bezpieczeństwo żeglugi, wyznacza terminy zainstalowania AIS, także na statkach już eksploatowanych, stąd potrzeba szczegółowej informacji o parametrach technicznych systemu i o zasadach jego eksploatacji. Rezolucja spisuje warunki techniczne systemu i wskazania dla użytkowników. Do roku 2008 AIS ma być zainstalowany na wszystkich statkach handlowych.

A.918(22) Morski słownik frazeologiczny IMO.

A.919(22) Przystąpienie do Międzynarodowej konwencji o poszukiwaniach i ratownictwie morskim, 1979, wraz z poprawkami oraz jej pilne wdrażanie.

A.920(22) Przegląd środków bezpieczeństwa i procedur postępowania z osobami uratowanymi na morzu.

A.921(22) Rezolucje Zgromadzenia zastąpione przez Poprawki 1995 do Konwencji STCW 1978.

A.922(22) Kodeks postępowania przy badaniu zbrodni pirackich i zbrojnych napadów rabunkowych na statki.

A.923(22) Środki zapobiegające podwójnej rejestracji statków
(“phantom” ships).

A.924(22) Przegląd środków i procedur zapobiegania aktom terrorystycznym zagrażającym bezpieczeństwu pasażerów, załogi i statków.

A.925(22) Wejście w życie i wdrażanie Protokołu Torremolinos,1993 i Konwencji STCW-F,1995.
Podobnie jak wiele tu podanych rezolucji 22 sesji i ta też jest gorącym apelem do Rządów Państw Członkowskich o rychłe przystąpienie i ratyfikację Protokołu 1993; zwraca uwagę przyczyna tego apelu: duża wypadkowość, bardzo liczne przypadki utraty życia i zdrowia na statkach rybackich nie spełniających wymagań konwencyjnych.

A.926(22) Dostępność bunkrowania i stosowanie niskosiarkowych paliw płynnych, gdy kontrolowana jest emisja tlenków siarki na obszarach wyznaczonych prawidłem 14(3) w Załączniku VI Konwencji MARPOL 73/78.

A.927(22) Wytyczne do wyznaczania obszarów specjalnych wg MARPOL 73/78 oraz wytyczne identyfikacji i wyznaczania obszarów morskich szczególnie wrażliwych.

A.928(22) Wcześniejsze i skuteczne stosowanie postanowień Międzynarodowej konwencji o kontroli szkodliwych systemów przeciwporostowych na kadłubach statków.
W ślad za rezolucją nr 1 Konferencji Dyplomatycznej, która 05.10.2001 uchwaliła konwencję o farbach przeciwporostowych (AFS Convention), Zgromadzenie apeluje i przypomina, że Rządy powinny być gotowe do jej wdrażania i skutecznego egzekwowania z dniem 1 stycznia 2003 r.

A.929(22) Wejście w życie Załącznika VI Konwencji MARPOL 73/78.

A.930(22) Wytyczne w sprawie zapewniania zabezpieczenia finansowego marynarzom w przypadkach pozostawiania ich przez armatora.

A.931(22) Wytyczne w sprawie odpowiedzialności armatorów w przypadku roszczeń z tytułu utraty zdrowia lub śmierci marynarzy.

A.932(22) Wdrożenie Konwencji HNS.

A.933(22) Środki finansowe dla utrzymania przez IMO Światowego Uniwersytetu Morskiego.

A.934(22) Stałe utrzymanie przez IMO Międzynarodowej Akademii Morskiej w Trieście.

Okólniki Komitetu Bezpieczństwa na Morzu

MSC/Circ.1018 z dn. 29.11.2001: Państwa Sygnatariusze Konwencji STCW78/95, potwierdzają pełne wdrożenie postanowień konwencji.
W ostatnich dwóch dniach 22 sesji Zgromadzenia tzn. 27 i 28 listopada, odbyła się równolegle pierwsza nadzwyczajna sesja Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu (MSC/ES.1) poświęcona uzupełnieniom raportów Państw-Stron konwencji o informacje, których wymiany między Stronami tej konwencji wymaga prawidło I/7 paragraf 2, i które były uprzednio rozesłane przez IMO w okólnikach MSC/Circ. 797 i 996. Sprawa jest poważna, dotyczy bowiem wzajemnego uznawania świadectw i dyplomów morskich przez Strony konwencji i zgodnego poddania się w tej kwestii procedurom PSC.
Załącznik okólnika wylicza imiennie 103 państwa, które spełniły wymagania STCW78/95. Okólnik przypomina też, że wszystkie świadectwa zawodowe marynarzy wydane przed 1 lutego 1997 są ważne tylko do 1 lutego 2002, tak jak to określa prawidło I/15 konwencji.

MSC/Circ. 1019 = MEPC.6/Circ.7 z dn. 01.12.2001 Państwowe adresy kontaktowe w sprawach bezpieczeństwa morskiego i zapobiegania zanieczyszczaniu.
Obszerny ten okólnik podaje w aneksie I (90 stron) adresy listowe, telefoniczne, faksowe, teleksowe i e-mailowe Administracji Morskich i ich placówek inspekcyjnych wszystkich krajów świata, w aneksie II (68 stron ) adresy placówek, których charakter określają wymagania MARPOL prawidło I/26, Art. 8 Protokołu I MARPOL oraz Art. 3 i 4 Konwencji OPRC 1990. Są to adresy placówek przygotowanych do zwalczania zanieczyszczeń olejowych i chemikaliowych. Wykazy adresowe wg tego okólnika muszą być na każdym statku (wymaga tego plan SOPEP) i powinny być aktualizowane poprzez fax lub internet. W internecie oba aneksy dostępne są wywołaniem: http: //www.imo.org, wybierając następnie stronę: IMO Circulars/contact points lub: National contacts.

MSC/Circ.1020 = MEPC/Circ.387 z dn. 03.01.2002 Wdrożenie do 1 lipca 2002 r. Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem.
Kodeks ISM stanowi od chwili jego uchwalenia w 1993 roku, w wyniku, warto tu przypomnieć, szczegółowej analizy przyczyn tragedii “Harald of Free Enterprise” (kwiecień 1987 r.), przedmiot szczególnej uwagi Sekretarza Generalnego IMO i terminy jego wdrożenia na poszczególnych typach statków były bardzo uważnie śledzone i egzekwowane. Do 1 lipca 1998 r. wymagania Kodeksu ISM spełniły wszystkie statki pasażerskie, zbiornikowce olejowe i chemikaliowce, gazowce, masowce oraz szybkie drobnicowce (HSC).
Rezolucja Zgromadzenia A.880(20) z dn. 25.11.99 przypomniała Rządom Państw Członkowskich, że wszystkie statki muszą spełnić ISM Code do 1 lipca 2002 r., nie będzie żadnych wyjątków ani przedłużeń terminów, statek bez dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań (DOC) będzie uznany za nie spełniający SOLAS, a więc niebezpieczny.
Okólnik przypomina o tym, prosząc Rządy, by podjęły akcję w stosunku do opieszałych armatorów i menedżerów floty handlowej.

MSC.3/Circ.2 z dn. 31.10.2001 Nielegalne migracje drogą morską.
Stabelaryzowany w bardzo przejrzysty sposób raport o nielegalnych migrantach, za okres od 25.05.99 do 15.08.2001, podaje, że między tymi datami odnotowano w 57 sprawozdaniach szczegółowych aż 5541 osób, które przekroczyły "zieloną granicę", używając do tego łodzi różnych rodzajów, łodzi rybackich, żaglówek, tratw ratowniczych lub statków nie rejestrowanych, bezflagowych. Nasilające się w ostatnich latach nielegalne migracje drogą wodną, oprócz tego, że są wielkim problemem dla straży granicznych, zagrażają też bezpieczeństwu żeglugi, a zatonięcie takiej łodzi czy statku powoduje dochodzenia organów prawnych w sprawie przyczyn śmierci.

MSC.4/Circ. 8, -9, -10, -11 Raporty o aktach piractwa i zbrojnych napadach na statki.
Wyżej wymienione okólniki to sprawozdania (kolejno) za III kwartał i za miesiące: październik, listopad i grudzień, w tejże kolejności napadów było: 77, 22, 25, 26. Tradycyjnie dominuje Morze Płd.-Chińskie i Indonezja, przypominają się też: Indie i Afryka Zachodnia.

Okólniki Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego

MEPC/Circ.385 z dn. 06.11.2001 Przepisy dostępu i tranzytu w lagunie weneckiej. Komunikat rządu Włoch.
Okólnik zmienia postanowienia poprzedniego w tej sprawie MEPC/Circ.379 (patrz: BI nr 4/2001), który postanowił, że substancje szkodliwe mogą być przewożone wodami laguny tylko statkami z tzw. podwójnym kadłubem w asyście holowników. W wyniku licznych protestów włoski minister środowiska
postanowił, że w każdym konkretnym przypadku sposób przewozu takich towarów będzie odrębnie ustalony, stosownie do rodzaju towaru, jakości statków, itp.

MEPC/Circ.386 z dn. 12.12.2001 r. Niespełnienie zapisów Załącznika I MARPOL na Morzu Czerwonym. Komunikat Rządu Erytrei.
Okólnik podaje pełny tekst noty rządu Erytrei, która ostrzega, że nie będzie tolerować zrzutu wód zaolejonych i olejów w swojej strefie Morza Czerwonego i użyje okrętów wojennych do zatrzymania każdego statku wykonującego takie operacje.

MEPC/Circ.387 patrz MSC/Circ. 1020

MEPC. 4/Circ.4/Add.1 i 2 z dn. 01.11.2000 i 1.12.2001 Urządzenia odbiorcze w portach resztkowych chemikaliów ciekłych z chemikaliowców.
Urządzenia do odbioru resztek chemikaliów definiowanych jako szkodliwe NLS (noxious liquid substances) są przedmiotem wymagań prawidła 7 w zał. II MARPOL i Art. 11(1)(d) tej konwencji. Okólniki grupy MEPC.4/Circ.... informują o krajach i portach, które takie urządzenia mają. W tym przypadku załączniki podają pełne charakterystyki techniczne tych urządzeń w portach Danii, Niemiec, Meksyku, Singapuru, Chorwacji i Nowej Zelandii. Warto tu zauważyć, że informacje zbiorcze opublikowane przez IMO w okólniku MEPC4/Circ. 4 z 07.12.1999, dotyczące tychże urządzeń we wszystkich portach świata, nawet nie wzmiankowały o którymkolwiek z portów polskich.

MEPC.5/Circ.5 z dn. 05.08.2001 Wyposażenie statków zapobiegające zanieczyszczeniom morza, wymagane przez MARPOL 73/78.
W przejrzystej, tabelarycznej formie okólnik informuje o produkowanych przez państwa członkowskie IMO urządzeniach spełniających warunki techniczne wynikające z Konwencji MARPOL, opublikowane w rezolucjach: MEPC.60(33), A.586(14), MEPC.5(XIII), MEPC.2(VI) i MEPC.59(33).
Urządzenia te to m. in. odolejacze, mierniki zaolejenia, czujniki, detektory fazy olej-woda, spalarki odpadów.
Okólnik podaje adresy producentów, charakterystyki techniczne urządzeń i wymienia państwa, które dane urządzenia uznały.

MEPC.3/Circ.3/Add.3 z dn. 01.12.2001 Portowe urządzenia odbiorcze odpadów zaolejonych ze statków.
Stosownie do wymagań Art.11(1)(d) i praw. I/12 Konwencji MARPOL73/78 okólnik informuje o urządzeniach portowych dostosowanych do odbioru ze statków:

  • brudnych wód balastowych,
  • popłuczyn ze zbiorników ściekowych,
  • mieszanin cieczy zaolejonych i chemikaliów,
  • osadów i szlamu z czyszczenia zbiorników ładunkowych na zbiornikowcach,
  • zaolejonych wód zęzowych,
  • szlamów z wirówek paliwa.

W sześciu wyżej wymienionych kolumnach okólnik podaje umowne oznaczenie zdolności przyjmowania odpadów (“Yes” lub “No”), pojemność urządzenia lub inne dane ilościowe, informuje o włączeniu opłaty za odbiór odpadów w opłatę portową, czas uprzedzenia portu przez statek o zamiarze zdania odpadów, dla jakich statków urządzenie jest dostępne (np. są dostępne tylko dla imiennie wymienianych armatorów).
Ww. okólnik (Add.3) podaje dane przesłane do IMO w 2001 r. przez administracje morskie Danii, Niemiec, Japonii (tu: 56 portów!) i Singapuru. Dane kompletne zebrać można łącząc informacje z wydań okólnika MEPC3/Circ.3 z lat 1998, 1999, 2000.

Okólniki Podkomitetów

BC/Circ.58 z dn. 13.11.2001 Adresy kontaktowe urzędów odpowiedzialnych za bezpieczny transport ziarna i ładunków masowych stałych.
Okólnik zawiera adresy placówek rządowych z 65 krajów członkowskich IMO. W pozycji Poland podano, jeszcze w brzmieniu sprzed reorganizacji ministerstw: MTiGM/DAMiŚ, Warszawa oraz PRS Gdańsk, telefony, fax, telex.
Sekretariat prosi Administracje Morskie o informacje o wszelkich zmianach, a także o podanie adresów e-mailowych.
Okólnik jw. unieważnia poprzedni okólnik, tzn. BC/Circ.57.

CSC/Circ.120 z dn. 27.11.2001 Międzynarodowa konwencja o bezpiecznych kontenerach, 1972: sprawy wdrożeń, prób, nadzorów i uznań.
W myśl ww. konwencji, Art. IV “Próby, przeglądy, uznawanie i utrzymanie”, administracje Państw-Stron konwencji powinny przekazywać sobie, za pośrednictwem IMO, informacje o procedurach wdrożonych dla utrzymania bezpiecznych kontenerów i o wszelkich zmianach organizacyjnych podejmowanych w tym zakresie.
Okólnik zamieszcza adresy upełnomocnionych urzędów z 35 Państw-Stron konwencji. Z danych tych wynika, że w wielu krajach odróżnia się placówki odpowiedzialne za wdrażanie od placówek dokonujących prób i przeglądów, te ostatnie najczęściej, jakkolwiek nie jest to regułą, są uprawnione do wydawania świadectw uznania.
W Japonii urzędowi uznającemu przypisano uznawanie typu w etapie projektowym (approval of containers in the design type series).
Warto tu przypomnieć, że rezolucja Zgromadzenia A.737(18) z 4 listopada 1993 r. wprowadziła zmiany dotyczące m. in. kontroli załadowania kontenerów i ich wytrzymałości. Wejście w życie wymaga ich akceptacji przez 44 państwa, tzn. 2/3 sygnatariuszy. Do końca 2001 r. tych akceptacji było zaledwie 6.
W pozycji Poland podano adresy: MTiGM/DAMiŚ, W-wa (jeszcze w starym brzmieniu) jako urząd odpowiedzialny za wdrożenia i PRS Gdańsk w sprawach prób, przeglądów i uznań.

FP/Circ.22 z dn. 04.01.2002 Wykaz uznanych laboratoriów.
Okólnik podaje informacje, które wpłynęły do sekretariatu IMO w 2001 r. a dotyczyły uznanych przez Administracje Morskie laboratoriów do prób i badań materiałów ognioodpornych przeznaczonych na wyposażanie statków.
W przejrzystej tabeli, w której 9 kolumn odpowiada rodzajowi badań wymaganych przez Kodeks FTP, oznaczono placówki (podając ich adresy) wykonujące te próby. Dla poz. Poland są to: Politechnika Szczecińska - Katedra Technicznego Zabezpieczenia Okrętów i Centrum Techniki Okrętowej, Gdańsk, Ośrodek Materiałoznawstwa, Korozji i Ochrony Środowiska.